เรื่องเล่าเมืองลับแลกลางป่าเปลี่ยว

หากจะพูดถึงเมืองลับแลแล้วเชื่อว่าหลายท่านเคยได้ยินผ่านหูมาบ้างไม่มากก็น้อยส่วนตัวเรานั้นไม่เคยประสบพบเจอกับตัวเองมีเพียงเรื่องเล่าจากคนรุ่นเก่าและคนรุ่นปัจจุบันที่เคยได้เล่าให้เราฟัง

ซึ่งตัวเราเองนั้นก็เชื่อสนิทเสียด้วยและด้วยคนแถวนั้นที่เขาได้เล่าให้เราฟังเขาได้มีความสุจริตใจไม่รู้ว่าจะโกหกกันไปทำไม โดยในค่ำคืนหนึ่งเราได้นั่งกินเหล่าตามประสาคนที่ชอบดื่มเหล้าอยู่เป็นประจำมันทำให้อารมณ์ดีเวลาที่เราได้ดื่มเหล้ากับคนที่รู้ใจ

ซึ่งวงเหล้าวงนี้ก็จะมีเพียงไม่กี่คนในสมัยก่อนยามที่ยังไม่มีภรรยาที่จะมานั่งดื่มกินกันเป็นประจำตามประสาคนโสดหาอะไรแก้เหงาส่วนตัวผมเองนั้นเป็นพี่ใหญ่เขาสุดในวงหากผมไม่ชวนก่อนรุ่นน้อยก็จะมาชวนเราเองก็จะไม่ค่อยจะคัดสักเท่าไหร่ตัดบาตรไม่ต้องถามพระว่างั้นจัดมาเลยตั้งวงกันแต่ละทีไม่ต้องถามอย่างน้อยถ้าเป็นเหล้าต่ำๆก็หงส์ทองสามกลมเป็นอย่างต่ำสามคนสายแข็งเบียร์เป็นลัง

ถ้าหากวันไหนงบน้อยก็จะต้องเป็นเหล้าขาวแหละสามคนสองกลมเหล้าขาวก็ล้มทั้งยืนเลยทีเดียวส่วนมากผมชอบกินอะไรก็จะซื้อมาอ่อยก่อนเปิดหัวด้วยเบียร์เดี๋ยวพวกก็ซื้อเบียร์มาตามเปิดด้วยเหล้าเดี๋ยววพวกก็ซื้อเหล้ามาเพราะตามประสาคนขี้เหล้าจะไม่กินหลายอย่างผสมกันมันจะตีกัน

นอกจากนี้บ้านที่ชอบนั่งกินเหล้ากันนั้นเป็นบ้านของพ่อตาและแม่ยายของผมและที่หมู่บ้านแห่งนี้ก็มีเทือกเขาที่ลึกลับอาถรรพ์แนวเขตติดป่าดงพญาไฟเหมือนกันที่บ้านที่ได้นั่งกินนั้นคอนค่อยที่จะห่างจากชุมชนพอสมควรทำให้กินได้ดึกเพลงอะไรเพราะก็จัดมา

ในค่ำคืนหนึ่งระหว่างที่นั่งดื่มกันอย่างสนุกคอผม ป๊อบ เอก โอ๊ต  เพราะได้ดื่มกันตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้วช่วงนั้นประมาณตีหนึ่งหรือประมาณตีสองแล้วก็มีเสียงหนึ่งพูดขึ้นมาพี่เหล้าจะหมดพี่กินต่อไหมผมคิดต่อมันกำลังได้ที่

ซึ่งตอนนั้นดื่มกันสี่คนโดยปกติผมอยากกินเหล้าภรรยาของผมเขาจะไม่ค่อยบ่นเพราะรู้ดีว่าผมกินอยู่แต่ที่บ้านไม่ออกไปไหนเมาแล้วก็นอนมีอย่างเดียวที่บ่นก็คือเหม็นเหล้า

โดยหลายๆท่านที่มีเมียกันแล้วก็น่าจะรู้ดีเมื่อผมพูดแก้วก็ได้ยกแก้วสุดท้ายที่ไม่ค่อยจะมีเหล้าแล้วและใครจะไปซื้อป๊อบได้เอ่ยปากออกมาก็เลยให้เอกไปด้วยกันไม่ค่อยไว้ใจพวกมึงเมาแล้วรถแรงเดี๋ยวกูจะโดนด่า

 

สนับสนุนโดย  betbb